İSLAM NATOSU -2-

Birlikten kuvvet doğar. Şöyle düşünelim; güçlü bir devlet olsan bile birlik içinde aktif faaliyet gösteremez isen etkili, güçlü, yönlendirici, baskın, dirayetli olmak zor. Batıya bakın! Birbirlerinden hiç haz etmeyen Fransa, İngiltere, Almanya, İtalya, İspanya, Hollanda Belçika vesaire dünyanın geri kalan ülkelerine diş geçirebilmek için Avrupa Birliği çatısı altında birleşebildiler. Aralarındaki Ortodoks, Katolik, Evanjelist, Siyonist, Makyavelist vs. gibi onlarca dini, fikri, ideolojik ayrımlarına karşın söz konusu çıkarları olduğunda bir araya gelip Afrika'da, Asya'da, Arap yarımadasında, eski Kızılderili Amerikan kıtasında, Bosna'da, Karabağ'da, Filistin'de, Afganistan'da, Libya'da, Türkiye'de özellikle İslam dünyasının zayıflamasında bir ve bütün görünebildiler. Hem de birbirlerinden nefret etmelerine rağmen... Birbirlerinden nefret etmelerinin yanında tek başına güç olamayacaklarını bildiklerinden âl-i çıkarları için bir arada hareket edip güç gösterisinde bulunabildiler. Ben bunu Haçlı Seferlerin (Barbar Akınların) devamı olarak görüyorum.

Tarihi evvelinde Anadolu Selçuklu ve Osmanlı Devleti döneminde Batı, kendilerine karşı kuvvetli bir birlik, vücut, yapı bulmuştu. Karşılık verilebildiği için sıkıntı olmamıştı. Yenilip yenilip çekilmişlerdi. Kısmen başarılı oldukları yerlerde uzun süre tutunamamışlardı. Neden, acaba? Çünkü karşılığında İslam milletlerin ittifakı vardı. Haçlı Seferleri başladığında aralarındaki hizmet ya da iktidar rekabetlerini bırakıp topyekin Batı'dan gelen serseri, yağmacı akım(n)ların ortadan kaldırılmasına odaklanılırdı. İran hariç, tabii. (İnşallah akıllanır da ayrılıkları bir kenara bırakıp ortak tehdide karşı birlikte hareket etmesini öğrenir). 

Yavuz Sultan Selim Han'ın Memlüklü Devleti'ne son verip Hilafet makamını büyük bir sorumlulukla üstlenmesinden sonra Batı'ya karşı duruş, ümmet duruşuna geçip onların korkulu rüyalar görmesine neden olmuştu. İşte, Türkiye'nin toprak bütünlüğünden hatta siyasi varoluşundan daha tehlikeli olarak HİLAFET makamını görmeleri bundan olsa gerek. Ümmetçe yek halinde hareket korkutmuş olmuşa benziyordu.

Lozan Antlaşması'ndan sonra her ne olduysa bir anda Saltanat kaldırıldı, Hilafet lağv edildi, Tekke, zaviyeler kapatıldı (İslah edilebilirdi.), harfler değiştirildi, tarihi eser değerindeki taşınır-taşınmaz mal-mülkler ya çürütüldü ya da sürüncemede bırakıldı. Amaç dışı kullanılan tarihi eserler harap ve bitap düştü. Lozan Antlaşması'ndan hemen sonra bunların gerçekleşmesi ve bu konuya dair Türk milletinin uyutulması sonrasında konunun bilgi kirliliğine dönüşmesi Türk gibi asil bir milleti aptal yerine koymaktan başka bir şey değildi.

Aydınlatılması gereken bir dönem olarak Hilafet'in kaldırılmasını sıra dışı buldum. Çünkü, İngiltere için Rus tehdidi ortadan kalkmış, rakibi Almanya yenilmiş ve artık ortada tek tehlike unsuru olarak Hilafet (bir ve bütün görünme unsuru) kalmıştı. Bu unsurun Lozan Anlaşması'ndan hemen sonra kaldırılmasının asli sebebi, bizleri çocukluğumuzda ninni gibi uyutan eski dönem İnkılap Tarihi kitaplarının  hiç bir yerinde geçmiyordu. Şimdi nasıl anlatıyorlar bilmiyorum. Çok da umrumda değil, aslında. Doğrusunu zaten bilmek zorundaydım, Türklük bilincim sayesinde.

 Bu tarihin tüm çıplaklığıyla anlatılmaması ya da çarpık ifade edilmesi düşündürücü ve Türk milletine hakarettir. Tarihin çarpıtılmasıdır. Biz Milli Mücadele vermiştik ama kurtulamamıştık. Tarihini bilmeyen veya çarpıtılmış tarihle aptallaştırılan milletler benlikleriyle yok olmaya mahkumdur. Tarihi olduğu gibi realitesiyle nesillere aktarmak şuur hadisesidir. (devam edecek...)